Una muller

Martes, marzo 8, 2011 19:00
Publicau en a categoría purnas

Naxita de pai mosico militar ista muller ha viviu dentre Zaragoza, Vitoria y Logronyo. Atamas d’a poca aduya ta que as mullers estudiasen mientres o franquismo se facio una carrera de Graduato Social, y a la vegada triballaba d’aduyant en una farmacia. Se caso con un hombre a qui li daban 3 meses de vida, pero con ell vivio 30 anyos de felicidat y triballo, y con ell tenio a o suyo unico fillo.

Mientres o mariu se ganaba la vida pintando monas, ye dicir, debuxando ta publicitar negocios en vallas, periodicos y revistas, ella antimas de fer casa, prencipiaba un negocio de libreria en o suyo bico.  A la fin habioron de trancar o negocio, pero contino triballando en casa, y mas tardi refirmando a o suyo mariu quan lo forachiton d’a suya interpresa. Dimpues, y mientres o fillo crexeba, habio de cuidar a os suyos pais y veilar por o mariu, ya malaudo y sin triballo, y mesmo habio de logar habitacions de casa suya ta chent de fuera ta poder tirar entabant.

A malotia d’o suyo mariu a la fin remato con a suya vida, y poco tiempo dimpues, moriban tamien os pais suyos. Allora, y mientres o fillo marchaba a ganar-se o pan fuera d’o pais, ella habia d’achustar-se ta triballar en una botiga de medicina natural, an que o suyo jefe, un fillo d’a gran puta, la timo, sin bosar-li a Seguridat Social, dica que ella paro cuenta y lo denuncio.

En ista epoca, antimas, habio d’aduyar o fillo, que a la fin heba marchau ta Barcelona ta completar os suyos estudeos, ninviando-li, quan caleba, diners ta bosar o loguer d’o piso. Ta ello, y una mica por no estar solenca, heba de tener chent en casa y a la fin, mesmo re-hipotecar casa suya, a casa que heba mercau con o suyo mariu.

Agora contina participando, como siempre, en a vida social d’a parroquia, contina fendo cafes con as amigas, fendo os viaches que a suya pension li’n dixa fer, refirmando a o suyo fillo, que ha tornau ta Zaragoza, charrando con a suya familia, prebando d’aprender cosas primero en a Universidat d’a desperiencia y agora en a Universidat Popular, vivindo, como siempre, prebando de ser y fer y alcompanyar en ser y fer a os otris.

Huei ye o diya d’a muller triballadora, y yo no conoxco atra muller mas triballadora que a mia mai. Gracias, mai.

T’atras anviestas d’o diya, a d’o mio sendicato, o SOA, y a d’una colla de mullers que luitan por a igualdat, A Clau Roya.

Respirar

Lunes, noviembre 22, 2010 23:29
Publicau en a categoría purnas

Istos diyas no soi escribindo guaire por esferents razons. Por una man soi re-fendo a web d’un proyecto sobreintresant que se diz La Pantera Rossa y a qui soi aduyando fendo una nueva imachen en Internet. En pocos diyas engueraran o nuevo local que estara en S. Vicent de Paul y tamien a nueva pachina web.

D’atra man soi tenendo problemas ta fer una d’as tradicions d’iste blog. Por l’inte no he trobau a manera de mercar o numero de loteria que gosamos chugar y que me fa goi compartir dende que me dispertaba a las 4 y 20 d’o maitin. Ya continare informando, pero me creigo que iste anyo no podremos chugar. A veyer si trobo bella solucion en istos diyas.

Asperar o cabo’l mes

Domingo, noviembre 7, 2010 19:10
Publicau en a categoría prexinando, purnas

Diyas y semanas como ista fan replanteyar asabelas cosas. Tantas que parixe que, a la fin, diya zaga diya, nomas foi que asperar o diya 27. Ye triste, pero no adubo a mas y no quiero fer mas.

Difuera d’ista silla, a lo menos, bi ha unatro mundo muito millor.

A television, o periodismo y yo

Miércoles, junio 16, 2010 18:05
Publicau en a categoría purnas

Istos diyas dentre l’enguero de Troballa y as noticias sobre reformas laborals y as barallas de Mediapro, soi estau pensando muito sobre a mia vida laboral, y tamien, porque no, presonal. Como tantas atras vegadas. Os mios emboliques de capeza los me quedo, que no intresan a dengun, pero quereba compartir bells paragrafos de lecturas que un diya facie y que istos diyas dondiaban y esnabesaban os mios prexins.

A cronica de sucesos ye una mena de sucedaneo alacetal, primitiu, d’a informacion, muit important porque a totz intresa, atamas d’a suya inanidat, pero que plena o tiempo, un tiempo que podeba emplegar-se en atra cosa (…) y o tiempo ye un producto escaso en television. Si s’emplegan istos menutos tan polius ta cosas tan febles estara porque son importantz, porque amagan cosas valuosas.  Sobre la televisión. Pierre Bordieu.

Atro factor crucial ye a inseguridat laboral. Ya me replecan, ye ixo que os economistas gosan dicir “flesibilidat d’o mercau de triballo”, que en resultara maravielloso ta la teolochia economica dominant, pero ye una autentica maldicion ta las presonas. Flesibilidat d’o mercau laboral sinnifica que has de triballar oras extra sin saber si maitin tendras triballo, por exemplo. No bi ha achustes, no bi ha dreitos.  La (des)educación. Noam Chomsky.

Ta la estratechia d’a institucion a flesibilidat d’os chobens lis fa mas maleyables en terminos de riesgo y sumision dreita. La Corrosión del carácter. Richard Sennet.

O periodismo ye una d’as profesions en as que bi ha mas presonas no satisfetas, indinnatas o cinicament resinnatas, y en a que ye prou comun a esprision (sobre tot dentre os dominaus, profes) d’a ira, a nausea o lo desanimo devant a reyalidat d’una profesion que contina vivindo-se o reivindicando-se  como esferent d’as atras. Pero somos prou luen d’una situgacion en a que istos refuses pueden esdevenir en una autentica resistencia individual y sobre tot, colectiva. Sobre la televisión. Pierre Bordieu.

En unatra espiral que se repite cada bels años

Viernes, febrero 5, 2010 19:08
Publicau en a categoría purnas

Deziban l’atro diya que as galaxias no yeran espirals en orichen. Puestar que no, yo tampoco no soi astronomo, nomás caleba ixo. Dizen, de feito, que ixos conchuntos d’estrelas teneban formas rarizas en os tiempos d’antismás. Pero ye esclatero, y a bida asinas mos lo amuestra, o mundo ya ye una espiral cutiana.

Fa años que triballaba en o Faro de Cartagena, dimpués Casa del Libro, agora ya fa 4 (y pico) que treballo ta Mediapro en Aragón Tv. Y siempre bi ha ziclos que se repiten, y parixe que agora ye un d’ixos ziclos. An lebará isto? Nomás o tiempo lo dirá, pero as sensazions, os prexins, l’esmo y pensamientos que me prebocan os diyas de güé ye parellana a aquels tiempos. Pero yo agora no tiengo 26 nián 30 años.

Eraclito, ixe profeta.

ποταμοις τοις αυτοις εμβαινομεν τε και ουκ εμβαινομεν, ειμεν τε και ουκ ειμεν τε