As 4 y 20 d’un cabo semana
Martes, diciembre 13, 2011 11:36

De vegadas sientes que t’encorren. A yo m’encorre de fa anyos o 420. Suposo que dende que prencipie a dispertar-me a ixa hora, en un inte concreto, paro más cuenta d’ixa zifra en tot o que me redola. Tamién bi ha condicions especials que fan que o 420 tienga más presencia. Por eixemplo, quan que plega aviento y se me fa o tiempo de parar o reparto d’a loteria que con ixe numero fa anyos que chugamos con os cada vegada menos lectors de Purnas.
A zaguera semana torne a dispertar-me a las 4 y 20 d’o maitín. Y no ye un recurso literario. Estió literal. O miercols dimpués d’un suenio rarizo y a la fin, premonitorio, me disperté a las 4 y 20. Y dimpués o domingo y o lunes. As 4 y 20 como sintoma. As 4 y 20 como reyalidat horaria. As 4 y 20 como zifra d’un cabo semana en un ticket de bar agradable y hongaro. Un ratet de paz en a vida convulsa.
As 4 y 20 como nombre de botiga en a carrera. D’una gambadeta eslampando d’o futuro incierto y fredo de l’hibierno dimpués de l’estiu y l’agüerro calidos. Asinas ye l’orache. Asinas ye la hora. As 4 y 20 horas. As 4 y 20 vegadas que t’estampas contra una reyalidat ingrata, rariza y fiera y polida a partis iguals.
Tornar a uellada ta zaga no tien guaire sentiu. As cosas no son como las veyes en un inte concreto sino como pasan. Me quedo dentro muitos atros analisis, sensacions, asperanzas, medranas, suenios. Son as 4 y 20 en una parti d’a mia vida. Agora cal decidir si quiero continar soniando u dispertar d’o suenio. Agora cal pensar si programo o dispertador ta las 4 y 20 u a mesma hora decidira dispertar-me. Agora cal devantar d’o leito, o leito vuedo que no ye vuedo porque qui quiers que i siga ye luen, que ye vuedo porque no tornaras a emplir-lo.
Si tu yes luen (Mallacán)
As nueitz son tan luengas si tu yes luen
As nueitz son tan luengas si tu yes luenAlufrando as fuellas baixo os arbols
I trobé as güembas de tu arredol
Camino solenco debant d’a luz
Os ricuerdos son vuedos tan luen de tuSi tu yes luen, si tu yes luen, si tu yes luen
A vida en a pocha plena de sal
Os intes que mullan l’augua d’a marE dimpues d’os trangos que o cierzo borró
Amagato en o leito veigo a foscorSi tu yes luen, si tu yes luen, si tu yes luen
Pero ixo rai que anque te mire sin cosa que dicir
Solenco continé cuan te i trobé amenisté fuyir
Y agora soi prebando de sentir a tuya piel
Anque sigas luen asti m’enradigué, astí m’enradiguéSi tu yes luen, si tu yes luen, si tu yes luen






