Suenios

Domingo, abril 10, 2011 16:32
Publicau en a categoría prexinando, purnas

Siempre que suenio con tu remato dispertando-me con una pregunta…¿por qué?

Lo que ya no me pregunto tan a soben ye porque suenio con tu

Tags: ,

Soniando en o viache

Viernes, mayo 7, 2010 19:12
Publicau en a categoría prexinando, purnas

 

image

Un Sputnik en a mochila

Soniar. Soniar con marchar. Soniar con o viache. No con bell viache, con o viache. O viache que tien prencipie pero no remata nunca. O viache. O viache que cabe en una mochila, pero a la vegada no cabe en tota una vida. Ye lo viache. De vegadas tiengo suenios. Son ixos intes en que prencipio a caminar, amonico, china chana, entadevant.

Dimpues cuan dispierto tiengo o cansancio d’o caminant. Tiengo a ideya d’aber caminau metros y metros, kilometros y kilometros. Siento a tuya man en a mia mientres i camino. Siento a medrana d’aber-te dixau por o camin. Chito os huellos a dreita y cucha pero no t’en veigo, y allora, porque m’agana, torno a dormir-me ta soniar que soi de viache, con tu.

Luna de suenios

Martes, marzo 2, 2010 19:53
Publicau en a categoría prexinando, purnas

Ixa ye a luna que me roba os suenios. A luna plena que me dixa sin dormir dos o tres nueits siempre que amanixe en o cobalto d’o ciel gota estrelau en a ziudat. Ista semana tenió atros efeutos, cosa d’o cambeo climatico. Yo no dormiba, pero tampoco no yera dispierto. A o mio costau buena ripa de chent, surtida de bes-te’n a saber, feba risos, cantaba, feba mosica. Ixa chen disparixeba y amanixeba colla igual de chent. Yo me los miraba por si d’un caso yeras tú. Y asinas, como si no, yeras fendo zeños estranios.

Puestar querebas dizir bella cosa, pero yo no replecaba ni brenca ni meya. Beniba a tuya ulor, sentiba a tuya boz, podeba mesmo tocar as tuyas mans. Pero yo dormiba y no dormiba. Bufé, sin querer, y disparixebas como tota ixa atra chen. Quereba que tornases a o mio suenio-no suenio, pero en cuenta d’ixo sentié o soniu d’a carrera. Bella colla de baruquers prebaban de trencar os pozals de basuera. Pasaba a polizía. Sentié bels gritos. Ya no i tornés.

Tags: ,

O nino tortuga

Domingo, enero 17, 2010 11:28
Publicau en a categoría prexinando, purnas

De nueis, como tantos atros, tiengo suenios. De begadas, de nueis, ixos suenios amuestran reyalidaz, d’a tuya bida, d’o tuyo prexín. De nueis, de begadas os suenios son metaforas de l’esmo, metaforas d’o mundo interior, ixe que no mos amostramos ni mesmo a nusatros.

L’atro diya tenié, como tantos atros diyas, un d’ixos suenios. Yo yera con a mia familia, porque bi eba una cosa a zilebrar. Bi eba borina en casa, goyo, rudio, aimor. Yo, qui escribe, eba estau pai. Yo, qui soniaba, eba teniu un fillo. Yera o crio chicot, muit chicot. O chiquet yera tan chiquet que lo podeba tenir en a mia man. A suya capeza descansaba en o pulgar y os suyos piez no plegaban ta las mugas d’os ditos.

Toz yeranos goyosos porque o nino eba saliu de l’ospital luego d’o que pensabamos. De botiboleyo o nino prenzipiaba a tremolar y se metamorfoseaba en tortuga. Toz mirabamos de fito a fito o prozeso por o que o mio fillo sin nombre esdebeniba tortuga. O prozeso no duró guaire, porque una begada se fazió tortuga, tamién chicorrona, no estió ni de zinco menutos que tornó a ser un nino, que cabeba en a mia man, pero de nuebas un nino sin nombre.

Yo, profés rilazioné o feito de que eba saliu prou luego de l’ospital con a suya metamorfosis. “Cata, Jorge, ye por istos cambeos que tienen a os ninos en l’ospital asabelo tiempo, ta que no los beigamos os pais”. Encara que iste caso yera espezial, porque no se si ez parau cuenta no bi’n ha mai. No se qui yera a mai d’o mio suenio d’o nino tortuga. Muitas begadas pense que estarias tú, y muitas atras que seguro que no estarias tu. Agora, a berdat, parixe que os mios suenios me leban a tener, yo solo, fillos con closca.