Semana Santa en Zaragoza

Lunes, abril 5, 2010 16:55
Publicau en a categoría purnas

Dimpues d’istos diyas de rudio, de bombo, y tamien de bacanzas he quiesto chitar os uellos enta zaga y repasar bellas imachens que trobe en Zaragoza, siguindo a procesion d’o Santo Entierro. Son imachens rapedas, feitas con uellos rarizos u mas bien, estranios. Fa tiempos empliba o forau que agora i tiengo no con bombos sino con o que simbolizan. Agora, que beigo dende fuera tot o tema relichioso, as uelladas son mas foscas, mas ironicas, mas cinicas. Cosas d’o pensamient, me suposo. Cosas d’aber feito camin y de dixar cosas dezaga.

Veyendo a procesion dende cualsiquier puesto

Puyaus en o kiosco

Puyaus en o kiosco

Dende Burger King

Dende Burger King

Dende l'otel

Dende l'otel

Nuevas teunolochias y nuevos tiempos

PSP Procesion

PSP Procesion

Pinganillo

Pinganillo

Nino nuevo

Nino nuevo

Nino chicot

Nino chicot

Con atros uellos

Angluzia

Angluzia

Paso biedau

Paso biedau

Dimpues de rematar

Dimpues de rematar

Velocidat

Velocidat

Tos dixo la resta de fotos en una galeria. Agora, que ya torna-mos a la vida cutiana, de begadas, cal fer revision d’o que beyemos y de porqué lo beyemos.

Finestras buedas

Sábado, abril 3, 2010 12:28
Publicau en a categoría prexinando, purnas

 

Finestras buedas

Finestras buedas

Allora yo teneba ganas de chitar os uellos por as finestras. Yo yera chobenet y a mia curiosidat no conoxeba mugas. Agora, con o tiempo, esdebeniu biello choben u choben biello tiengo a mesma curiosidat. Miro por as finestras y beigo l’espazio buedo que una begada emplio a tuya presenzia. De begadas me digo que emplir ixe espazio ye una mision. Atras begadas, nomas me miro l’espazio y me digo que ya ye bien, asinas, buedo. Me fa bien pensar que os umans no somos como l’augua, que imple toz os foraus que se i troba. Me fa bien pensar que l’espazio buedo tamién ye un puesto, en iste mundo. Millor encara, que l’espazio buedo ye buedo porque nomas o que tresbatiemos puede tornar-lo a emplir.

A la fin, as finestras nomás son que foraus que adugan enta l’alma d’ixo que una begada estiemos. Uellar por ellas ye tornar ta zaga. Uellar dende ellas ye caminar entadeban. Os foraus son a mesma presenzia, pero bueda, y son  tan de nusatros como lo que no ye buedo. A luz ye luz porque podemos contimparar-la con a escuredat. U a lo reves.