Dimpues d’o diya d’Aragon

Martes, abril 26, 2011 9:57
Publicau en a categoría purnas

Jose Luis Cano. Encertando.

Jose Luis Cano. Encertando.

José Luis Cano encierta de raso con ista falordieta debuxata. O Gobierno d’Aragon, fueras d’os anyos d’as manifestacions por “l’Autonomia Plena” ha prebau de rebaxar o tono politico d’o diya d’Aragon. Iste anyo, aprofitando a coincidencia con una fiesta relichiosa, ha quitau totz os actos de carrera y ha dixau o diya en una custion institucional.

Pero tampoco no la sociedat civil ha estau a l’altaria que se’n demanaba. Pocos actos politicos, socials, mosicals o civils. Bella cosa en Calatayud, bella atra en Uesca…y menos encara en Zaragoza. Dimpues se quexan que os medios espanyols no fan aparixer o diya d’Aragon amagau dezaga de Sant Jordi en Catalunya u mesmo d’o Dia de Castilla-León.

Pero cal superar ixe discurso. Ya ye hora de sacar-se ixos pensamientos d’inferioridat. No nos fan aparixer en os medios espanyols… y qué? A qui cal creticar ye a gobierno d’Aragon y mesmo a la propia sociedat civil que dixa que iste diya pase a amagatons en o calendario. Si prencipiamos d’una vegada a recuperar una identidat fuerte mos bufara la pocha lo que digan en Madrid, Barcelona u Sebastopol. Si os aragoneses somos aragoneses, y en somos arguellosos, si construyimos una identidat, y  un discurso cerenyo, firme, vital, creyatiu, asperanzau, propio…o Diya d’Aragon sera d’Aragon y si en Madrid no quieren veyer-lo, piyor ta ells.

Si Aragon tenese un peso propio, no importaria cosa o peso que tenese en Espanya.

1200 anyos caminando por a istoria

Viernes, abril 23, 2010 17:44
Publicau en a categoría purnas

No bi ha alcuerdo d’an viene lo nombre. Tampoco no somos d’alcuerdo en o que somos o dixamos d’estar. Pero somos. Somos dende fa 1200 anyos. Dende ixos tiempos que bi ha una colla de chent a la que la resta d’a chent diz “son d’Aragon”. Y encara somos asti. Caminando por a istoria. Caminando dentre montanyas y disiertos. Caminando dentre bosques y planas. Somos.

Pero de vegadas cal esbiellar o discurso. Dixar de charrar d’o que estiemos y d’o que somos y prencipiar a charrar d’o que queremos ser. Ye tiempo d’esdevenidero. Ye tiempo de pensar, de soniar, de aimar-nos. Ye tiempo de construyir. Cal fer os alazetz aprobeitando ixo que estiemos antis. Ye tiempo d’achuntar o viello con o nuevo.

Lo nuevo y lo viello. Cambeando lo sinyal on Twitpic

Ye tiempo de chitar ta l’aire as banderas viellas y enrestir con as nuevas, ta re-creyar un pais d’iguals, un pais de totz, un pais con tres luengas y un corazon, un pais de montanya y plans, de vals y guembras y de sol y disierto. Un pais an dentremos totz y an que totz mos sintamos arguellosos de i pertenexer.

Entalto Aragón! on Twitpic

Senyals nuevos en balconadas viellas. Chitando os huellos ta devant sin xublidar qui somos, de qui venimos, sin xublidar que dende fa 1200 anyos bi ha una chent que mos decimos aragoneses.