A tecnolochia fa de vegadas realidat os suenios
Jueves, octubre 7, 2010 19:35Nunca no s’achunton os 8 chirmans cuan ya yeran grans. A vida los trestallo. Uns ta Catalunya, atros ta Zaragoza y os que se quedon en a Huesca comun que veyio como naxeban y chugaban. Gracias a que a mia tia alzaba bellas fotos y a lo triballo de Rubén Vicente, fotografo, amigo y vecin, aconseguimos que Adela Romance, chirmana d’o mio yayo, y a unica d’os 8 chirmans que encara vive, veyese a totz os suyos chirmans.
Como periodista os muntaches de fotos no me fan guaire goyo, pero en ixa foto irreal, de 8 chirmans separaus por a vida, diemos carta de realidat a os suenios d’Adela, que a poco veye que o suyo mundo disparixe por o tiempo y por as basemias d’a suya ment de 94 anyos. Yeran totz, Santos, Miguel, Martina, Nicolás, Justo, Bernabé, Felisa y ella, Adela, la mas choveneta. A tecnolochia facio posible creyar un suenio, un remero, una ilusion. Y estio bonito poder-lo fer, como tamien veyer a cara d’o mio lolo, a qui no conoxie, porque murio bells anyos antis que os mios pais se casoron.
El teneba os huellos azuls y yo no, no li conoxie pero ye tan parti d’as mias radices como a mia yaya Cruz a qui si conoxie y m’amostro a chugar a o guinyote. Tan parti de yo como os abuelos Macario y Basi, pais d’a mia mai que m’amostroron tantas y tantas cosas y que en a mia vida de nino yeran os abuelos con qui me quedaba, con qui feba gambadas por a ciudat con os que vivie tantas cosas de chicorron y dimpues de gran, cuan se facion grans tamien y ya la capeza se lis n’iba ta mundos estranios. Son a radiz d’o que soi. Tamien. Ye a familia, tamien. De vegadas, cal agafar-se d’as radices, d’os alacetz d’un mesmo y retrobar-se en o que somos agora porque venimos d’an venimos.




A partir de hoy tendré que tener cuidado con estas cosas. La de la foto es del Valle de los Caídos, osea, que con más razón.




