Estar pai

Miércoles, enero 26, 2011 23:49
Publicau en a categoría prexinando, purnas

De vegadas, cuan yera mas chicorron me veyiba a istas altarias d’a vida fendo de pai, como veyiba a o mio pai fendo-ne. Quereba tenir un fillo que criar, a qui amostrar a vivir. Quereba que m’ascuita-se charrar en ista chicota luenga como el yera, en o mio prexin, de chicot. Quereba que veye-se chugar a o Zaragoza, que chilase con yo os gols, como yo chilaba os gols de Señor, Amarilla, Ruben Sosa, Garitano, Pardeza y tantos atros con o mio pai. Tan igual me se feba que estase nino u nina.

Quereba amostrar-li a leyer, a que sentise goyo d’os libros, d’os de paper allora, y suposo que agora tamien. Quereba leyer ta ell as falorias que o mio pai me recentaba. Quereba fer d’ell una buena presona, que sentise as dolors d’os atris, que sentise como a suya ment y o suyo cuerpo s’esbarizaban amonico, china chana, enta la solidaridat, enta la luita contra as inchusticias d’iste mundo. Quereba fer que o suyo riso s’estendillase dende casa nuestra dilla lo mundo, enta l’universo escuro y fredo an li podeba sinyalar, un a un os estrels, con os suyos nombres y as suyas leyendas. Quereba amostrar-li as cantonadas d’ista ciudat mia, os paisaches d’iste pais nuestro, d’os paises d’aman y de luen. Quereba que aprende-se a aimar as esferencias, a fer chuegos de parolas ridiculos, a aimar o luengache, as luengas, o pais, os camins, o cierzo.

Tot ixo quereba fer cuan veyiba a o mio pai, y a la mia mai, fendo ixo mesmo con yo, que allora nomas yera un prochecto d’hombre. Quereba que veyese os huellos ternes d’os yayos, as risas d’os amigos d’os pais reflexadas en o suyo riso, en os suyos huellos angluciosos de saber, de veyer, d’aprender, d’aimar, de tastar, de sentir, d’estar-ie, d’estar. Tot ixo y mas cosas que me’n dixo porque as remeranzas de cuan yo quereba fer tot ixo son d’un tiempo en que o mio prexin sinyalaba l’esdevenidero.

Agora ixe esdevenidero ye present. Y encara tiengo totas ixas ganas, totz ixos deseyos, y, puestar porque mancas tu, encara son prexins, suenios…camins por fer.

Tot tien una cara ta zaga

Martes, agosto 3, 2010 19:22
Publicau en a categoría prexinando, purnas

A parti de zaga gosa d'amagar-se

A parti de zaga gosa d'amagar-se

Veyes a parti pincha. Ye la que asoben amostramos. Ye la que escoscamos. Totz femos ixo, no cal amagar-se ni sentir vergüenya. Cuan conoxemos a bella presona, cuan mos amuestran un piso, cuan mos dicen as condicions d’un triballo, cuan penchamos fotos en internet…ye a cara de devant la que queremos que os atros veigan.

Cal saber, sin dembargo, tanmateix que dicen os vecins, que totz tenemos una parti de zaga. Ta funcionar en ista vida cal tener ista premisa esclatera. Millor dito, cal tener dos premisas esclateras. Una, que os atros en tienen, de parte de zaga. L’atra, que yo tamien en tiengo. Por ixo me preto contra as paretz y dixo que me veigas nomas a parti que yo quiero que veigas. Si veyes atra sera porque no he parau cuenta, pero allora estaras mas aman d’aimar-me.