Suenios, prensa, obras y mundo

Lunes, agosto 16, 2010 16:47
Publicau en a categoría prexinando, purnas

Diz que de vegadas os suenios tienen rilacion con o que charramos, sentimos, pensamos u veyemos. Puestar por ixo lo suenio que he teniu ista nueit. M’he dispertato sabendo o que sinnificaba, y ixo no ye guaire normal.

Yeranos dos periodistas, una buena amiga y yo. Con o mio yayo febanos una gambada por un lugar que no conoxebanos. Parixeba que sabebanos an queribanos ir. Plegabanos, allora, en plena nueit, a lo cabo d’un camin. Baxo os nuestros pietz, lo mar. Una mica dilla cuatre maquinas grataban a montanya. Grans piezas de tierra y piedra cayeban en o mar.

As maquinas no aturaban de gratar y nusatros de fer fotos, porque yera una obra ilegal. Cada vegada a montanya s’achiquiba mas y mas. Lugo no en quedaria. Con o zaguer truco d’una d’as maquinas m’he dispertato.

Sin decir-lo, a mia ment soniaba con as obras de Yesa, con a responsabilidat d’a prensa, con l’amistat y con os mundos, como lo que veyio o mio yayo, que somos amortando de mica en mica.

Soniar ye gratis, creyar en internet cuasi tamien, pero…

Jueves, agosto 12, 2010 20:19
Publicau en a categoría purnas

L’atro diya feba una pregunta en petit comite a uns amigos. Seria posible trobar bells aragoneses que fesen a fondo perdiu una alportacion de 20 o 50 euros ta creyar un meyo de comunicacion dichital?

Fa tiempos que trobo a necesidat, y no soi l’unico, de creyar unatro meyo dichital, aragones, nuevo, esferent, politicament activo, que tienga rispeto por a diversidat lingüistica y cultural d’o pais, que faga un periodismo amanau a la carrera y luen d’as notas de prensa u as declaracions d’os politicos, que tienga present as luitas en esfensa d’os dreitos y a tierra. Tamien foi constar que ixos posts que meto en iste parrafo son de fa 3 anyos, y que dende ixos tiempos as cosas han cambeau a millor en os meyos aragoneses, a lo menos en a parti funcional, como he iu esplanicando en posts d’o viello purnas y en iste menos viello.

Fer-lo amenista ganas, tiempo y voluntat. Pero tamien, ye a pura verdat, diners ta prencipiar y dimpues posibilidatz de desembolicar un negocio ta subsistir, ta bosar os periodistas y proveedors, ta que siga economicament sostenible. Bi ha muitos modelos de produccion colectiva, as cooperativas como A Flama, as alportacions d’a chent que i partecipa y chent que quiere colaborar como La Pantera Rossa u os patrocinios privaus, mas que mas, y en menor mida publicos. Totz istos modelos tienen avantallas y tamien problemas, sobre tot o zaguer modelo. Remeraba en charrar d’isto, como estio a creyacion de l’Egin, con mas de 20.000 alportacions individuals amas d’as d’os fundadors d’a interpresa. O as peticions d’aduya d’un meyo espanyol de recient creyacion como Periodismo Humano. U ya en o fundo fracaso, as peticions de suscripcions que facio Factual.

Me feba la siguient pregunta, allora, y tos la foi tamien a vusatros. Creyez que bi abria una masa social prou gran en Aragon ta fer chicotas alportacions individuals que permitisen un anyo de creyacion en Internet mientres se desembolica o modelo de negocio d’un nuevo diario d’informacion con as caracteristicas que decimos?. Que en pensaz?

Incoderencias d’istos diyas incoderentz

Martes, junio 22, 2010 16:39
Publicau en a categoría purnas

Ye uno d’ixos diyas (bueno, semanas, millor dito) en que tot o que veigo u leigo me remera a atra cosa que leyito u visto. Si agora ixe d’asti diz “a” me remera a como fa menos d’una vida dicio “b”. Con a mesma, ixo si, rasmia y pintas de dicir cosas de verdat. Son istos diyas incoderentz, en os que amas, o paper d’a prensa s’ha retallato dica simplement fer de voceros d’os politicos, sin atrevir-se, profes que no, a concarar-los contra as suyas propias incoderencias.

Os mesmo que deciban que yera un fracaso a partecipacion d’os referendums independentistas catalans, u as mesmas eleucions europeas, agora creyen una victoria incontestable a de Santos en Colombia, encara que nomas votasen 3 de cada diez posibles eleutors.

Os meyos, partius politicos y resta de parentalla que creyen un abuso y protestan porque a cucha abertzale fese un acto en Bilbao u protestoron porque Soziedad Alkoholika tanyese en Zaragoza, no dicen cosa cuan o partiu d’ultradreita, ubiertament racista y con chent engarcholada por feitos delictius xenofobos convoca actos en Zaragoza, que son permitius por o delegau d’o Gobierno espanyol en Aragon, Javier Fernandez.

O gobierno d’Aragon que va lo mas amonico que puede con l’aplicacion d’a lei de luengas sinya un compromiso con o Ministerio espanyol d’Educacion ta amostrar espanyol en Polonia. Os que s’encarranyan porque a lei de luengas suposa gastos a lo Gobierno d’Aragon no han dito cosa d’isto, ye esclatero, ni d’o gasto compartiu ta l’Instituto Cervantes u la RAE.

Por no charrar d’os que quieren incentivar l’empleo afavorindo os despidos, pero ixe ye atro tema, que amas, ye muit bien esplanicau en iste articulo d’un blog d’Expansion.

Autocensura y periodismo

Martes, abril 27, 2010 11:30
Publicau en a categoría purnas

O feito mas grau en relación con a censura literaria en o nuestro pais ha estau prencipalment de carauter voluntario. As ideyas impopulars, seguntes s’ha visto pueden estar acalladas y os feitos desagradables amagar-se’n sin estar menister brenca privadura oficial. Cualsiquier presona que aiga viviu bel tiempo en un pais forano podra contar casos de noticias sensacionalistas que plenaban titulars y empliban espacios mesmo desaxeraus t’o suyo conteniu. Pues bien, ixas mesmas noticias son biedadas d’amanixer por a prensa britanica, no porque o gobierno las aiga biedadas, sino porque esiste un alcuerdo cheneral y tacito sobre cualques feitos que “no ye custión” de sinyalar-se’n. Isto ye facil d’entender mientres a prensa britanica contine igual como ye: muito centralizata y propiedat en suya gran parti, de bels pocos ombres con diners que tienen muitas enchaquias ta no estar masiau transparents en charrar de bels temas importants.

George Orwell. Rebelión en Torre Animal. Gara d’Edicions, Zaragoza, 2001.

ps. Orwel escribié iste testo de prologo d’o libro, pero no se publico en as primeras edicions.

Wikileaks y un zaguer documento d’a CIA an no sale Espanya

Viernes, abril 9, 2010 16:48
Publicau en a categoría purnas

Escribe huet Paper Papers sobre toz os comentarios que Wikileaks ha debantau istos diyas ta mostrar o bideo de l’asesinato d’un periodista de Reuters. Alazetalment, charra d’os que han aproveitau que siga Wikileaks y no un “meyo” tradicional qui quitase o video, sin saber que Wikileaks leva anyos espardindo documentos d’iste tipo y que atamas de no tener version en paper, ni estar reconoixius en garra asociacion d’a prensa, son un meyo de comunicacion alazetal en a esfensa d’a libertat y a democracia en Estatos Unitos.

O caso ye que Wikileaks contina estando una fuent important ta conoxer os documentos amagaus d’Estatos Unitos y, por estension, d’a politica internacional. Ayer mesmo, publicaban atro documento a lo que eban teniu acceso. Ye un reporte d’a CIA sobre a opinion publica de paises europeos con tropas en a zona de guerra d’Afganistan y lo podez leyer (en ingles y PDF en iste enrastre).

O documento, que charra d’a opinion publica en Francia y Alemania (y no pas en Espanya, atamás d’as tropas espanyolas que bi ha en o pais asiatico) contrimuestra bellas cosas.

  1. Estatos Unitos ye alticamau por a implicacion d’os europeos en as suyas guerras dimpues d’a retirada d’os holandeses. “After the dutch government fell on the issue of dutch troops in Afghanistan last month, the CIA became worried that similar events could happen in the countries that post the third and fourth largest troop contingents to the ISAF-mission”
  2. Que a partecipacion d’as tropas espanyolas ye menima, y que no ye un problema si os espanyols se’n isen d’Afganistan.
  3. Que a partecipacion d’atros paises (Francia y Alemania), creye a CIA que ye por custions esferentz. Diz a CIA que a opinion publica francesa ye a favor de remanir en Afganistan por a simpatia por as mullers afganas y os refuxiatos. No ye asinas en Alemania, an creyen que una retirada d’as tropas occidentals creyaria problemas internos (droga u terrorismo)

Wikileaks contina estando una fuent alacetal ta charrar de politica internacional, ye esclatero, pero nomas si os meyos dixamos de encorrer toz una mesma presa, y nomas un inte, y aprendemos a leyer, rechirar y interpretar o que as fuents “no gubernamentals” mos ufren.

 

O caso d’os bombers catalans y a deontolochia periodistica

Lunes, marzo 22, 2010 11:15
Publicau en a categoría purnas

Por segunda begada en una semana as informacions periodisticas sobre ETA han identificau malament a  un presunto terrorista. En primeras estió Joseba Fernández, un choben basco a qui EFE identificó como a presona detenida en Francia dimpués d’un tiroteo. Encara yeran bels meyos prebando de chustificar ixo cuan o Ministerio d’Interior franzés nimbió un bideo an presuntament se beyiba a un comando d’ETA. Oras dimpués se sabeba que no yeran que bombers catalans de bacanzas. Como apuntan atros blogs a cadena d’erros prencipia en o Ministerio franzés, pero contina con o ministerio espanyol y remata con os meyos.

 

Foto Tv3.cat

Foto Tv3.cat

En as notas que ha prebocau iste inzident trobo a faltar una mica mas d’autocretica en os meyos. Podez leyer cosas intresants en Guerra Eterna, en Escolar.net, en Paper Papers,  u en 233 grados. O trango que no trobo ye que por o natural os meyos de comunicazión espanyols no tienen garra prevencion cuan se charra d’ETA. No se triga cosa en penchar fotos, dar nombres, y adchudicar feitos delitius a chen, bienga de fuents oficials u no. Ye berdat que o bideo beniba d’una fuent oficial y que por ixo salto mas facilment d’os correus-e enta las portadas, pero en totas as redauzions o recorriu de cualsiquier cosa ha de pasar por bels filtros, fueras que siga d’ETA, que allora publicamos y adibimos delitos sin confirmar, y profés, pocas begadas se corrichen informacions erroneas escritas por isto.

Cuan se trata d’ETA no rispetamos a presuncion d’inocencia (que tanto reclaman politicos corruptos, empresarios malversadors, etz), no rispetamos a privazidat y trafucamos a uns por atros con una levedat absoluta. Garra meyo quiere que li trafuquen por nuevo Gara, u Egin, u que se dude d’a responsabilidat en a “luita contra a violencia y o terrorismo”. Ye isto lo que fa que en ixa carrera entabán garra meyo faiga periodismo con o tema. Y que ye periodismo? Pues guaires cosas, pero dentre atras, confirmar datos, dudar de tot y investigar os temas. Toz os temas.

O futuro d’a prensa escrita en TV3

Lunes, marzo 1, 2010 11:29
Publicau en a categoría purnas

Ayer TV3 emitió o reportache “Quin diari compres?” sobre o camin que lebará o periodismo d’aquí entabán. Un reportache muit triballau, con bels puestos comuns, pero con a peculiaridat d’aber triballau o tema en Estatos Unitos, Catalunya y Espanya. Me quedo con imachens (de ninos chugando con o paper de periodico, embolicando castanyas, o kiosko d’a UAB plen de lamins y no pas de diarios), con bellas frases “si fas un conteniu eszelent, fas un negozio eszelent”, o con a fuesa de diarios dixaus de publicar d’o Newseum de Washington.

Bi eba tamién cosas esluzerniants como que en l‘Avui.cat charrasen por telefono ta esbiellar a pachina, en cuentas de fer-lo direutament en una cobertura, u os datos que confirman que encara son as edizions de paper as que tiran entabán d’as dichitals. Pero en tot caso, o millor ye que lo beigaz (ye en catalán, ixo sí) y que quitez as buestras reflesions, como faziemos ayer en Twitter con o hashtag #30premsa.

 

A cheografía como perbersión d’a importanzia d’as notizias

Miércoles, enero 20, 2010 21:28
Publicau en a categoría purnas

A cheografía ye un d’os criterios alazetals a l’inte de clasificar as notizias. De feito, bi ha asabelos (por no dizir toz) meyos que encara fan a distribuzión d’espazioo durazión por a cheografía. Ye un critero lochico tanimientres ye normal que a toz os umans mos alticaman más as cosas d’amán que no pas as de luen, y, por atra man, tamién bi ha chen que ye intresada más en o que pasa en o mundo y no pas en o que pasa en casa suya. Ye una manera d’ordenar y fer “canals” singulars de notizias ta presonas concretas.

Pero ixe criterio cheografico, de begadas, perbierte y malmete o sentiu zaguero d’as notizias, d’o periodismo. Istos diyas tenemos o caso d’o tierratremo de Haití. Ye un d’ixos desastres naturals que esdebienen notizia global por a grandaria d’as zifras, d’o desastre, d’a situgazión terrible en que quedan milentas de presonas que ya yeran en una situgazión que no yera guaire buena. Sin dembargo, no toz os meyos  han tratau d’a mesma manera o desastre. Uns, porque nomás han ficau os güellos en l’aduya d’o suyo país enta Haití. Atros, porque nomás se fixan en as declarazions politicas. Atros, más, porque se zentran en as cosas aneudoticas (twitter cayiu, collas en facebook, chen que se salba porque o suyo abión sale chusto cuan a tierra tremola…).

En o caso d’os meyos aragoneses a perbersión biene directamén por a cheografía. O forau que separa as notizias d’Aragón, con as d’a resta d’o mundo ye tan gran en os meyos aragoneses, que nomás cuan s’ha sabiu que eba muerto una muller polizía aragonesa (os mios condols ta la suya familia) han ubierto os informatibos de telebisión con o tierratremo, u han adedicau más d’una pachina a la catastrofe. De feito, a casa an triballo, nomás ha logau un freelance ta fer direutos dende Haití cuan se confirmó que Rosa Crespo eba moriu. Chusto dimpués d’una semana d’o piyor tierratremo en 200 años y con a zifra d’os 100.000 muertos dondiando por as cabezas de toz y as carreras de Port-au-Prince.

O diya d’o tierratremo no ubriemos l’informatibo, sisquiá en garra d’os diyas siguiéns, fueras d’ayer. Tampoco no os grans diarios aragoneses han alterau a suya composizión ta prenzipiar con a notizia de l’año. Yera más important charrar de proyeutos d’Olimpiadas, l’alerta por aire o a ziudat d’a Chustizia de Zaragoza. Ixo perbierte un d’os exes d’os criterios informatibos, porque si ye important a proximidat ta charra d’una o d’atra cosa, bi ha cosas que traspasan ixa muga ta esdebenir feitos globals.

Por desdramatizar, un exemplo más amán d’ixa perbersión. Cuan o zaguer “temporal de frío” que li dizen agora a l’ibierno, en os meyos aragoneses se beyiba en una pachina (u en un menuto de l’informatibo) l’A-2  por O Frasno y en atra pachina (luén d’a primera) u en atro menuto (luén d’o primero) l’A-2 por Medinazeli (Soria). Yeran más luén en os informatibos y periodicos que no pas d’o que son en reyalidat. Ye lebar a cheografía como criterio enta un estremo ridiculo. De feito, soi conbenziu que si ese dezaga d’ixo una intinzión politica, sería tot lo contrario.

Yo no tiengo a soluzión ta isto, pero si que pienso que cal ser una mica flexible con o criterio distanzia y o criterio cheografía. En Internet ye prou más fázil porque as etiquetas que podemos meter en as notizias pueden serbir ta localizar y categorizar por atros criterios, asinas cada presona puede trigar a forma de bier as notizias. U bueno, ye posible fer ixo, atra cosa ye que en aiga meyos que no empleguen ixa posibilidat.

Entrevista en Radio Ebro

Jueves, agosto 20, 2009 10:34
Publicau en a categoría purnas

El otro día Olivier Vilain, periodista en Radio Ebro, el Periódico de Aragón o Intereconomía, me entrevistó para Radio Ebro, dentro de una sección sobre los blogs en Aragón. La conversación dura alrededor de 20 minutos, y dio tiempo para hablar de mis proyectos (solos o compartidos), de periodismo, del periodismo en Aragón, de los blogs, de los políticos, de las nuevas tendencias, de internet y de otras muchas cosas. Un rato agradable, desde luego, y en el que, a pesar de tantos minutos, se quedaron muchas cosas por hablar. Hablar es la clave o ¿no?.

Este es el resultado.

Tapando caras (algunas). Clientes borrosos y putas definidas

Miércoles, agosto 12, 2009 9:13
Publicau en a categoría purnas

Hoy no va de cadáveres que vemos u ocultamos. Hoy la reflexión, o el interrogante van por algo más prosaico, más mundano, y como cuenta Shazz, también mucho más oscuro y tenebroso. Heraldo de Aragón elabora hoy un reportaje sobre la prostitución en la calle Escosura de Zaragoza. Especialmente se centra en las quejas de los vecinos de la calle, que están planteándose “ocupar las esquinas” para evitar que se coloquen allí las mujeres que venden su cuerpo o a las que les obligan a venderlo.

Tanto en la edición impresa como en la online el reportaje lo ilustran dos fotografías (de una magnífica fotógrafa, por cierto). En una de ellas se ve a un grupo de mujeres, con toda seguridad prostitutas. Ninguna de ellas lleva tapada la cara. Pero la fotografía que llama la atención es la otra, también en la edición online y en la de papel.

Tapando algunas caras (y otras no)

Tapando algunas caras (y otras no)

En ella se ve a “una prostituta, seguida por un cliente”. La prostituta nos muestra su rostro, pero por decisión del editor, el cliente no. ¿Qué ha llevado a esta decisión?. ¿Qué hace que en un reportaje en que dos delincuentes según el código penal español aparecen en una foto uno de ellos esté ocultado y otro no?. ¿Es quizás un vecino de la calle, de esos que protestan?¿O es que su mujer no puede enterarse de que va de putas?. ¿Quién es esa mujer que vende su cuerpo que podemos ver su rostro? ¿Tan poco importa que su intimidad, aunque la venda en la calle, vale menos que la de quien le paga?.

Pachina 2 de 1112345...10...Zaguera »