O luengache electoral u lo secuestro d’a democracia

Sábado, junio 11, 2011 11:09
Publicau en a categoría purnas

Veyendo istos diyas os discursos y os medios se troba a millor preba de que a democracia ye secuestrada por una colla de politicos profesionals y os suyos voceros. O luengache no dixa garra dubda sobre iste afer. Os verbos que trigan os medios y os propios politicos ta charrar d’a suya “profesion” no son casuals.

Deciba “El País” que “Bildu obtiene la alcaldía de San Sebastián“. En o mesmo sentiu os verbos que han trigau a resta de medios sobre isto “obtiene”, “se hace con”, “arrebata”, “toma el control”… Se podeba pensar que ye por as sospitas sobre Bildu alentatas por muita chent. Pero no ye nomas ixo, porque tamien ixos mesmos verbos s’emplegan con atras formacions (pero menos, ye verdat). Un exemplo curioso, “El PP aspira a pescar las alcaldías de Almonte, Gibraleón y Riotinto“.

A triga d’istos verbos, as alegrias d’os partius que “ganan” as eleccions, o luengache meyo belico, meyo esportivo d’as eleccions dixa esclatero que queda luen ixa viella definicion d’a politica como servicio ta os ciudadans. O premio ta os politicos no ye chestionar o bien publico, sino cada vegada mas, controlar os “biens” publicos.

Rechirando por as parolas. As competenzias d’o periodista

Viernes, enero 22, 2010 18:53
Publicau en a categoría purnas

Ye defizil trobar parolas. Parolas ta definir un proyeuto u parolas ta definir una presona. Ye defizil prebar de identificar conzeutos inmaterials con parolas. Ye defizil trobar metaforas que te’n definan u definan ixo que quiers definir. Yo agora soi rechirando dentre os dizionarios y os mios conoximiens una parola ta definir una interpresa que quiero montar. No soi solo en ista rechira, pero no ye fazil trobar una parola que aplegue as dos cosas alazetals que ha d’aplegar, mas una terzena, a disponibilidat d’o dominio.

Resulta, en tot caso, que rechirar y sobre tot, trobar parolas, ye una parti importán d’o triballo de periodista. O problema ye que ixa parti d’o triballo se xublida á ormino. O ixo parixe. Tos conbido a mirar os informatibos d’as telebisions o as notizias d’os diyarios y beyer y trobar totas as formulas comuns que bi’n ha. Frases feitas, construzions iguals, ritmos iguals se charre d’o que se charre. De begadas parixe mentira que o nuestro balor como periodistas siga a siñatura si dimpués toz femos as mesmas construzions, charramos igual, emplegamos as mesmas parolas.

Por exemplo en Haití. Cuantas begadas emos sentiu “ye defizil trobar parolas ta describir isto” u “Haití ye a imachen d’o caos”, “as imachens que beyemos son dantescas”. Si fese-nos una boira de parolas clau soi conbenziu que “caos”, “dantesco”, “esperanza” y “tot” (de tresbatir tot) serian a o mesmo libel que “Haití” o “Port-au-prince”. Ye un grau defizit de nusatros como profesionals d’o periodismo, y, por tanto, como profesionals d’o luengache. Por muy grau que siga a situgazión an se i troba, un periodista no abria de dizir nunca que no troba parolas. Ye parti d’as nuestras competenzias. Ye igual d’absurdo buscar sinonimos porque sí, porque “ye biedau repetir”, que emplegar toz as mesmas parolas.