4 años

Sábado, enero 23, 2010 22:45
Publicau en a categoría prexinando, purnas

Güé fa cuatro años que prenzipiaba un nuebo camín en Zaragoza. Yera a tornada enta casa dimpués de 6 años. De begadas siento a pulsión de dizir que fazié mal. Tamién atras siento a ilusión de fer cosas en a mía ziudat, en o mio país, con a mía chen. Y con a mesma ilusión y de begadas una mica de tristura me pienso en l’atra mia chen, ixa que no ye en Zaragoza y a la que trobo a faltar asabelas begadas.
Creigo por atra parti que fazié bien porque aprendié a triballar en una telebisión, a editar bideos, a locutar. Tamién porque en istos cuatro años he conoxiu dentro y fuera d’o triballo que han esdebeniu compañers y bels d’ellos amigos. Pienso en toz os proyeutos que he prenzipiau en istos 4 años, en os que encara continan y en os que no. Pienso en as begadas que he puesto quedar con chen a la que antis nomás beyiba un par de begadas a l’año. Y tamién en ixa atra chen a la que agora nomás beigo un par de begadas a l’año.

Pienso tantas cosas que encara no se si fazié bien y a la begada me pienso que si que fazié bien. Son cuatro años y tienen luzes y güembras, como ye de dar. Y o mesmo tono d’o post ya diz o que siento agora, dimpués de pensar-me tot lo diya ista nota. Zaragoza ye agora a mia casa, como tantos años, pero de begadas me noto as ganas de fer o camino ta zaga, encara que estase un camino entabán. Porque encara que bibamos ficaus dica o melico en o mesmo río, as auguas nomás pasan una begada, encara que a begadas mos pensemos en o mismo lugar.

Quedan años, ganas y enerchías ta continar entabán.

35

Lunes, enero 4, 2010 23:35
Publicau en a categoría purnas

Güé fa 35 años que naxié en Montpelhièr (a clinica, no pas a ziudat ozitana). No ese feito fastios a naxer oczitán, pero por ixas cosas d’o mundo, naxié aragonés, como diz a Biquipedia. De Zaragoza, co, de Aragón. En istos 35 años he recorriu asabelos puestos, he bibiu en tres paises, he triballau de camarero, de librero, de periodista, he estudiau dos carreras y un master, he perdiu familiars, amigos, compañers, y en he ganau d’atros. Atros en alzo dende fa de más de 30 años. He teniu bellas parellas, no guaires, y bellas istorias nunca no definitas.

As ausenzias d’o zaguer año me son fendo planteyar bellas cosas más d’o que feba dica agora. Soi, como tantas atras begadas en a mia bida de 35 años, en una cruzillata, con a esferenzia que agora no se an son os cabos d’o camín. Son camín, ixo sí, y tienen nombres comuns, que no propios. Casa, triballo, ziudat, bida, rilazions. Soi en o punto esauto d’o meyo, porque soi buedando as cosas que me lebaban ta os estremos. Porque quiero. Tiengo 35 años. Soi astí. Soi asinas. Y agora tiengo que beyer que foi en os prosimos, manimenos, 35 años, con a mia bida.