O trango entabant que amenista Aragón

Domingo, enero 8, 2012 12:38
Publicau en a categoría purnas

Istos diyas a presidenta d’Aragón ye fendo una entrevista a trozetz con EFE. Millor dito, n’ha feito una y agora la distribuyen de mica en mica. Entre as suyas parolas s’ha destacau a suya declaración sobre l’augua, porque seguntes Rudi, en o “Levante (sic) no demandan o trescole, que demandan augua“. Suposo que con unas danzas d’a plevia tendrán prou, porque no se como ferán ta levar augua si no ye con un trescole, u mesmo un canal como lo que ya funciona entre La Mancha y Valencia u entre Tarragona y Castellón. Pero rai, lo que ye platero ye que votar a o PP en o país y l’estau tien istas cosas.

D’istos diyas tamién se fa noticia l’Heraldo (nomás que en a versión de papel) que a puyada d’impuestos y as retalladas d’o gubierno espanyol se ceban con os territorios como Aragón, enviellius y espoblaus, a tamás que Aragón ha feito os debers presupuestarios y atras comunidatz como, casualidatz, Valencia, Murcia u Madrit, no. Retalladas en infrastructuras, servicios, pagos a cuenta, etc.

Ye a metafora perfecta d’o que pasa en iste país dende fa a saber lo tiempo. O seguidismo espanyolista d’os gubernants d’Aragón no tien os risultaus que asperan, ye dicir, que mos donen as gracias por os servicios prestaus. Ye tot o contrario. A chusmisión mos leva enta o disprecio. Pocos y conformaus somos os aragoneses. Somos tan conformaus, que mesmo partius nacionalistas como CHA, demandan aduya ta cilebrar a derrota diplomatica que suposó o Compromiso de Caspe ta os intreses d’Aragón, pero ixa ye atra historia.

Aragón amenista un trango entabant. Pareixe claro que a solución d’os problemas d’o país cada vegada ye más luen d’Espanya, pero, a lo contrario, os aragoneses cada vegada s’amanan más a la metropoli. Mos vuedan de recursos humans y economicos ells, pero tamién nusatros, que mos deixamos fer. Triunfar en Madrit contina estando, a ran presonal y nacional, l’unico obchectivo aragonés, como contrimuestra o paso curtet de Mario Garcés por a Consellería de Ficienda. Vinié, veyié y retallé…y marché ta Madrit ta un puesto de mierda, pero en Madrit.

Aragón, digo, amenista un trango entabant. Mirar-se más o melico. Mirar-se más que o que podemos fer ha de salir d’aquí y no asperar, chusmesos, os repuis que mos lancen dende a metropoli d’ista colonia an que vivimos. Ye o primer trango. Pensar, sentir y fer de país, d’o país que somos dende fa milenta d’anyos. Y dimpués d’ixe primer trango, con a uellada posada en os nuestros afers y posibilidatz, feremos o segundo, que ye soniar, pensar y creyer que no amenistamos depender d’a metropoli.

Pero ta ixe primer trango mancan ferramientas. Manca o calcero, as ganas y os liders. Manca vuedar de servilismo os gubiernos d’o país. Manca que bell un lidere o cambeo mental. Mancan as ganas de creyer-nos, en primeras, de saber-nos en segundas, de fer-nos, a la fin. Si encara somos o que somos ye porque a purna d’a historia encara en remane en iste chicot país, pero cada vegada ye más amortada. Encara que mos maltracten d’a metropoli os aragoneses encara continamos con os uellos y o boforón posaus enta allá. Igual ye hora de devantar a capeza, chitar os uellos entabant y dicir “Prou”. Allora, en ixe inte, podremos fer o primer trango enta o futuro.

Región, qué hermosa eres

Martes, enero 3, 2012 17:49
Publicau en a categoría purnas

Si bella cosa ye platera en os zaguers tiempos en Aragón ye a reversión d’un cierto sentimiento aragonesista, en electors, pero tamién en a carrera. As tres u quatre zagueras eleccions han contrimostrau que o voto “aragonesista” en o sentiu amplo d’o termino, ye de baixada. De traza mayoritaria, os aragoneses y aragonesas votan a partius d’obediencia espanyola. Por ixo no ye d’estraniar que a presidenta d’Aragón, Luisa Fernanda Rudi, que nunca no ha estau “aragonesista”, gose emplegar a ormino y sin garra prechudicio una terminolochia que ya pariexeba desterrada d’iste país nuestro.

Deciba huei Rudi:

Mi objetivo es convertir a Aragón en una región líder entre las comunidades españolas, y para conseguirlo es imprescindible que Aragón sea una comunidad creíble en los entornos económicos y financieros españoles y de fuera de nuestras fronteras. No podríamos haber trasmitido credibilidad si no hubiésemos sido capaces de ordenar la administración aragonesa. Ese ha sido nuestro esfuerzo y en él seguiremos trabajando.

Rudi define a Aragón como “región” y tamién con ixe “comunidad española” que remarca o caracter espanyol d’o suyo gubierno y d’os suyos votants. Ye grau que os aragoneses sigan tresbatindo bell tipo de conciencia “aragonesa” que se vaiga esleindo en ixe espanyolismo uniformizador. Ye grau, y ye historico, porque ye un proceso tan luengo como o tiempo que ha pasau dende que os reis d’a Corona espanyola en 1591, en 1707 y china chana, retalloron, han retallau y retallan no nomás que a legalidat, que tamién a identidat aragonesa con poca oposición d’os propios afectaus. Pero más grau ye que o cargo institucional más important d’o país, a presidencia, no nomás no tienga garra conciencia aragonesa, que tamién con as suyas parolas pase por dencima d’a legalidat vichent. Ye dicir, no ye un problema politico nomás, que tamién en ye de legal.

Cal remerar o que diz l’Estatuto d’Autonomía d’Aragón, refirmau por o PP en as Cortes d’Aragón y tamién en o Congreso espanyol.

1. Aragón, nacionalidad histórica, ejerce su autogobierno de acuerdo con el presente Estatuto, en el ejercicio del derecho a la autonomía que la Constitución reconoce y garantiza a toda nacionalidad.
2. Los poderes de la Comunidad Autónoma de Aragón emanan del pueblo aragonés y de la Constitución.
3. La Comunidad Autónoma de Aragón, dentro del sistema constitucional español, ostenta por su historia una identidad propia en virtud de sus instituciones tradicionales, el Derecho foral y su cultura.

Asinas que Aragón en l’ambito legal ye una nacionalidat historica que ha esdeveniu Comunidat Autonoma. En garra puesto mete “rechión” (y tampoco no país u nación). En l’ambito nomás que legal, Aragón ye, repito, una nacionalidat historica que s’ha feito d’ella mesma Comunidat Autonoma. Ixa ye a denominación que fueras d’atras custións politicas habria de rispetar a presidenta d’Aragón quan charra como presidenta d’Aragón.

Puestar que Rudi piense que Aragón nomás que ye una rechión espanyola, igual que yo pienso que ye una nación que habría d’esfer-se y marchar d’Espanya. Pero encara que Rudi piense ixo, como bells atros aragoneses, como que charra como presidenta d’a Comunidat Autonoma d’Aragón, que en ye, porque ye una nacionalidat historica que ha decidiu fer-se Comunidat Autonoma, habría de rispetar ixa, y nomás que ixa denominación. L’atra, la que li fa goyo, ta las tertulias de casa suya.

 

Con a suya capeza as nuestras libertatz

Martes, diciembre 20, 2011 10:00
Publicau en a categoría purnas

En 1591 un exercito castellan plegaba en Aragon, se enfrontinaba en Epila a una banda achuntata por bells nobles aragoneses y dentraba en Zaragoza sin garra oposición. Asinas remataba un d’os episodios mas tristes d’a nuestra historia. Por esfender a un convicto, Antonio Perez, Aragon facio una crida a os suyos dreitos y institucions. Pero no tenio a fuerza ta esfender-los.

Con a capeza de Juan de Lanuza, “O mozo”, cayeban a tierra buena parti d’os fueros d’o pais, retallaus en Tarazona a l’anyo siguient por Felipe I d’Aragon, II de Castiella. Con a suya capeza rodaban tamien os tiempos en os que Aragon sabeba esfender os suyos fueros y o suyo pasau y present. Con as capezas talladas y amostradas mientres meses d’os nobles rebeldes s’amostraba tamién una parti d’a fin d’o país.

Un historiador frances esplanicaba en o sieglo XIX: “Os aragoneses, yeran y son, un pueblo que guarda o suyo pasau y a suya historia, y curoso con as suyas libertatz y chusticias, pero en ixe tiempo, encara que argüellosos d’a suya libertat ganada, no sabioron esfender-la

En Zaragoza, mientres os soldaus castellans feban guardia en o cadalso, os ciudadans s’amagaban en as suyas casas. Nomás que a boira estió testimonio de l’astral que li tallo a capeza a o Chusticia. Huei, 420 anyos dimpues, se remera a figura d’o Chusticia. A suya estatua preside una centrica plaza de Zaragoza, huei se levaran flors y banderas y os aragoneses han tornau a fer d’o Chusticia un simbolo y una institucion publica…o simbolismo de l’acto queda en ixo, y os huellos parixen querer veyer, encara, os cuerpos podrius d’os muertos que penchoron d’as murallas ta remerar a os aragoneses que no heba de debantar-se contra os forans y o rei.

Nos que somos tanto como vos, pero juntos más que vos, os hacemos principal entre los iguales, con tal que guardéis nuestros Fueros y libertades, y si no, no

Entalto Aragón Libre! Aragón, Kilometro Zero!

Un país en a mochileta. U como no pintar cosa

Viernes, diciembre 2, 2011 18:20
Publicau en a categoría purnas

O mesmo diya que a presidenta d’Aragón, Luisa Fernanda Rudi, feba honors a la Constitución espanyola, que, entre atras cosas, y por decision d’os aragoneses, mos consagra en a segunda division autonomica. O mesmo diya. Ixe mesmo diya, o gubierno d’Espanya en iste inte en funcions, presidiu en funcions por José Luis Rodríguez Zapatero, y con o menistro d’Almenistracions Publicas en funcions, Manuel Chaves, decidiba levar enta o Constitucional dos leis aragonesas.

O mesmo diya. Ixe mesmo diya que Rudi deciba que a Constitucion consagra a os espanyols como iguals, dos leis aragonesas, propias, alazetadas en o dreito espanyol y digamos que una mica menors, yeran recurridas en nombre d’ixa constitución porque “invaden competencias de l’estau”. L’estau espanyol, prou que si.

Y en o fundo, como decibamos en una minituca en Twitter, a esferencia con atros puestos ye que somos poquetz. Que os nuestros votos no valen ta cosa quan que plegan ta Madrid, amás de que somos poquetz. Porque de poquetz que somos, en cuenta de votar a os pocos que somos aqui, votamos a os muitos que son alli, y, como ye de dar, a la fin, os partius que votamos aqui, votan mirando alli, y no aqui. Asinas que ye ixo, pero tamién, y no ye custión menor, ye cosa de perras.

Porque una d’as leis que recurre Espanya (y o suyo gubierno en funcions) la recurre porque no lis pareixe bien que si  una propiedat queda sin amo pase a o gubierno d’Aragón, a la DGA, por entender-nos. Y Espanya, claro, quiere que pase ta o gubierno d’Espanya, como o sulero militar en Aragón, os edificios ixos d’a Expo que mos regalaron ta bosar deudas antigas u la correa con que mos levan agafaus.

Pero ixe mesmo diya. O mesmo diya. Ixe mesmo diya, l’encara delegau d’o gubierno espanyol en a colonia d’Aragón, Javier Fernández (que luego se’n vaiga), deciba en o suyo discurso que “as decisions d’o Constitucional son ta rispetar-las”. No dan puntada sin hilo, no.

O 19 de setiembre, un diya sinyalero: Labordeta y Arredol

Lunes, septiembre 19, 2011 17:55
Publicau en a categoría purnas

Fa un anyo, y en buena companyia, plorabamos a muerte de José Antonio Labordeta. Estioron aquells uns diyas intensos, plens d’emocions, con a sensibilidat a flor de piel. Companyers de luitas retrobaus dimpues d’a-saber-los tiempos, compartibamos o dolor por a muerte d’un hombre digno. Con as suyas luces y huembras, con as suyas errors y enciertos, pero con a suya dignidat, voz y luita a cuestas. A suya voz mos tornó o significau d’estar aragoneses, mos emplió de l’argüello d’ista tierra dura, salvache, y toba por dentro. A suya gorra, a suya guitarra y as suyas gambadetas son parti ya de l’ADN d’iste país y d’istos paisans.

Son tiempos duros. Os aragoneses han quiesto que mos gobierne la chent contra la que luito tota la suya vida Labordeta. Ixos a los que ninvió “a la mierda” porque no li dixaban charrar. Ixos que, chunto a o PAR que antis demandaba que o Canto a la Libertad estase l’himno d’Aragón, no han quiesto nian charrar en as Cortes d’o tema.

Pero o ciclo d’a vida ye como ye. As simients han de morir ta fer l’arbol, l’ordio, o fruito. Qui deciba que nomás somos enans dencima d’os huembros de chigants teneba tota la razón. Por ixo, y con tot lo que hemos aprendiu, con tot o que atros han luitau, con os fruitos d’as suyas asperanzas, hemos de continar marchando entabant. Por a memoria d’os que s’han iu, por as suyas fuerzas gastadas contra mallacans y paretz, por o suyo esprito y esmo. Por tot ixo, iste mesmo diya 19 de setiembre naxe Arredol. Contra o silencio d’as leis y o chilo d’o ignorant. Por a información en aragonés y a normalización d’una luenga menazata de disparixer como diz la Unesco.

Somos. Hemos. Imos. Ista tierra ye Aragón y continamos esnavesando a historia, siempre entabant. Ta cutio entabant.

En mans de qui somos?

Miércoles, agosto 10, 2011 18:00
Publicau en a categoría purnas

No han pasau ni cient diyas que o gobierno d’Aragon ye constituyiu y cada diya mos porta bella sospresa. Ista chent, recient plegada en o cargo, son os que mos han de cusirar y adugar por a senda d’a “recuperacion economica” y a “recheneracion democratica”. Diya ta par d’atro mos dixan bella perleta.

En primeras estio o nuevo consellero d’Hacienda, Mario Garcés, vinculau con a Fundacion “Aznar” FAES, y que antis de dentrar en o cargo deciba que as Autonomias heban de vuedarse entalto (t’o gobierno espanyol) y enta baxo (enta os concellos) y demanaba a supresion d’os Tribunals de Competencia, as Universidatz publicas autonomicas, diarios oficials u institutos d’Estadistica. (l’estudeo en PDF). En plegar t’o gobierno o primer que facio ye nombrar asesor a o fillo d’a Consellera d’Educacion, Dolores Serrat. No debia tener buen curriculum porque en quant que salio en as noticias li saco d’o cargo. Dimpues, atamas d’o que heban dito en campanya, y esfendiendose en l’estau d’as arcas autonomicas, dicio que no se podeban baxar impuestos, dentre atras renuncias a o suyo propio programa en virtut d’os alcuerdos con o PAR.

Dentre atras, y suposo que por indicacion d’o president d’a interpresa semipublica y consellero d’Economia, Bono, Garces ya afirmo que Aramon no se toca, y que quedara difuera de cualsiquier restructuracion d’o sistema interpresarial publico.

Porque ixa ye atra, porque dimpues de Garces, contino o consellero d’Economia, y president d’Aramon, Francisco Bono, que  cada vegada que li preguntan sobre qualcosa, esplanica a imperiosa necesidat d’a interconexion d’estacions por a Canal Roya y alabando o turismo de nieu, que no ye ni pan ta huei ni ta maitin, como se dicio en un recient congreso d’o sector d’a nieu cilebrau en Andorra. Antimas contrimostro a suya anviesta d’a reyalidat en una entrevista en Heraldo an que deciba que a construccion ye o motor d’a economia y que la economia aragonesa ye bien diversificada.

Claro que a reyalidat, en dos informes d’istos diyas, no fa que dixar una mica con as verguenyas a l’aire a o sinyor consellero. O mercau d’a vivienda contina a suya corrida enta o sulero, con una baixada d’o 23% en o zaguer mes, y Aragon, seguntes l’INE ye una d’as autonomias granizas con menor teixiu interpresarial, y una an que o sector d’a construccion yera mas sobredimensionau. Asinas que ni a construccion mos sacara d’a crisis, ni Aragon tien un teixiu productiu diversificau.

Fa no guaires diyas yera o nuevo consellero d’Obras Publicas, Rafael Fernández de Alarcón, qui feba tot un canto sobre as necesidatz d’os aragoneses, afirmando, sin verguenya, que ye prou mas util continar aduyando a Ryanair (l’enrastre no ye completo, porque nomas amanexio en a web de pago de l’Heraldo) y similars con diners publicos ta fer vuelos baratos dende Zaragoza, que no pas establir un rete de cercanias dende Zaragoza enta atras poblacions amanadas, como tienen atras ciudatz de l’estau y que facilitan o creximient d’as areas d’influyencia y a vida a muitos ciudadans.

Y que mas dicir d’o Director Cheneral de Cultura, Humberto Vadillo, que insulta a os aragoneses y as suyas luengas y a suya cultura y que creye que os diners publicos de Cultura nomas son ta bosar-li a ell o chornal?

Istas son as mans y as capezas que mos adugaran enta o cabo d’o tunel. Iste ye o gobierno d’Aragon que han votau bells aragoneses y que refirman atros que votoron a atros. Con ista chent esnavesaremos o disierto mientres os siguients quatro anyos (Biel mediante). A ista chent hemos dau o privilechio de chestionar a nuestra economia, as nuestras obras publicas, a nuestra cultura y a nuestra identidat. Como dicen en castellan…agárrense, que vienen curvas.

“Autonomico” como esprision d’espanyolismo

Martes, agosto 2, 2011 17:18
Publicau en a categoría purnas

Istos diyas as Cortes d’Aragon han prencipiau a emplegar o twitter como una ferramienta mas de comunicacion. O canal ubierto @cortes_aragon ye una aina important y ye bien util ta siguir l’actualidat d’a camara aragonesa. Pero quereba charrar d’una perversion d’o luengache prou estendillada en iste pais nuestro y que amanixe en a descripcion d’a cuenta de twitter d’as Cortes.

Twitter oficial de las Cortes de Aragón. Parlamento autonómico aragonés.

Ixe adchetivo, autonómico, ye o que s’emplega tamien en muitas atras institucions aragonesas, a “Televisión Autonómica de Aragón”, que mesmo retola asinas os suyos autos, u lo “Gobierno autonómico de Aragón”.

Y por que ye una perversion? Porque endica que no ye un parlamento, ni un gobierno ni una television “completa”, sino que remane a un livel inferior. Remarcar ixe “autonomico” ye dicir que l’important no ye que siga una television publica, u que as Cortes salgan d’a triga d’os aragoneses, sino que ta qui charra, l’important ye que son organismos de segundo livel, devant d’o primer nivel “nacional” que ye l’espanyol ta ells. Y gracias que ye “autonomico” y no pas rechional, como en muitas atras ocasions.

Aragon (y os aragoneses) son sucheto de dreito dende fa mas de 1200 anyos. L’actual Aragon tiene as mesmas mugas que l’antigo Reino fixo en o sieglo XIII. Que problema tienen en dicir “Twitter oficial de las Cortes de Aragón. Parlamento aragonés”? u en dicir “Television publica d’Aragon”? Ta que amenistan remarcar ixe autonomico sino ta remarcar, unatra vegada mas, que Aragon, encara que ye un socheto de dreito, ye condenau a estar en o segundo ran d’as divisions nacionals-estatals?

Quan dicen “autonomico”, quan remarcan “autonomico”, o que son dicindo son “y podetz dar gracias, que l’important ye que somos espanyols”. Y amen.

O consellero d’Economia no se mira as noticias

Lunes, julio 25, 2011 10:13
Publicau en a categoría purnas

Heraldo publica una entrevista con o nuevo consellero d’Economia, Francisco Bono. O titular ya ye prou eslucerniant como ta que a entrevista se leiga con os uellos ubiertos bataleros.

Dejemos de hablar del ladrillo de forma peyorativa, es el sector que más tira de la economía

Por o que se i veye, o sinyor Bono no ha leyiu as noticias en os zaguers tres anyos, en que a construccion ha estau o sector que mas triballo ha destruyiu, y que ha dixau o pais plen de viviendas a meyo construyir u construyidas y vuedas. Son os datos, sinyor Bono. Por meter en antecedents, profes, Bono no ha aparexiu en a vida politica dende l’anonimato. Francisco Bono estio subdirector d’Ibercaja y president d’Aramon, ixa aina d’especulacion masiva, datos os cuals meten mas en contexto ixa afirmacion suya tan luen d’a realidat.

Pero a entrevista no ye nomas que un titular cantoso. En as suyas parolas se leyen bells analisis que meten a medrana en o cuerpo d’os ciudadans que somos a suyo cargo. Por dixar rilacion de bellas d’ellas.

La economía aragonesa está algo mejor que la de otras comunidades. Al estar muy diversificada y depender fundamentalmente de las pequeñas y medianas empresas, en épocas de prosperidad crece menos, pero a cambio soporta mejor la crisis.

Cal remerar ista frase si por qualcosa, Opel Espanya dixa de producir coches en Figueruelas, por exemplo. Un catarro d’a OPEL ye un catarro ta tot Aragon, asinas que no estara tant diversificada a economia. Puestar que sin ixe analisis o consellero d’Economia triballase por a diversificacion, pero si ya se piensa que ye diversificada, no se yo.

Poco a poco, dejando claro que los precios de muchos bienes ya han tocado suelo y que por tanto la gente no puede esperar a que bajen más.

Dende fa tres anyos ista frase se l’ha sentiu dicir a a-saber-la chent, pero os pres continan baxando (d’os pisos, ye de dar, que atros biens que diz ell, continan puyando y puyando). Ye important a frase porque diz “dejando claro que…” que alazetalment, quiere dicir que mos han de convencer de qualcosa que no ye verdat.

Creo que, si se llegase a una modalidad de contrato único, habría más solidaridad. Sería necesario introducir más medidas de flexibilidad como han hecho otros países, como Alemania, que han repartido el trabajo y por supuesto el salario.

Cal esplanicar guaire cosa mas? Flexibilidat (de despido), reparto d’o salario, contrato unico…As recetas neoliberals de siempre y una contimparanza con un pais con o que no almitimos contimparanza, pais an que no bi’n ha de salario minimo, por cierto, pero l’estau completa os salarios mas baxos.

Para ampliar una estación de esquí pueden hacer falta más de 150 licencias. Creo que esos trámites pueden simplificarse sin perjuicio de la seguridad jurídica

Profes que si, hombre. Si por F. Bono y a resta d’o “mundo Aramon” estase, o Pirineo estaria una gran urbanizacion esnavesada por telesiellas. Me suposo que o sinyor Bono sabra d’os problemas que ha teniu Aramon con concellos como Sallent, a os que prometio inversions por terrenos y que no podio cumplir, u d’as afeccions meyoambientals en Castanesa, Canal Roya u Formigal. Me suposo que sabra tamien os pisos que Aramon ha quiesto construyir en bellas zonas d’o Pirineo y os risultaus economicos que han teniu que son de tot, menos positius.

Que el sistema financiero español, y el aragonés en particular, sean muy solventes no quiere decir que ahora mismo tengan suficiente liquidez como para poder dar crédito. Además, en este momento los créditos hay que analizarlos detenidamente, no volvamos a caer en el error de concederlos a la ligera…

Isto lo diz tot un subdirector d’Ibercaja que reconoix que han dau creditos sin guarancias y que agora, que lis han feito plegar diners publicos ta que den creditos, diz que agora no cal y no toca. Tot un exemplo de responsabilidat social.

En istas mans ye a nuestra economia en os venients 4 anyos. Un economista “rispetau” seguntes han dito totz os hachiografos. Y tamien o turismo, por cierto, sector en que Bono apuesta por os turoperadors y a nieu. Bell un pensaba bella atra cosa?

No mos feran callar

Miércoles, julio 13, 2011 15:20
Publicau en a categoría purnas

A nuestra ye una luenga chicota. Nusatros somos un pais chicot. Ells s’han pasau a historia prebando d’acolotar-nos, como pueblo. Han feito tot o que han puesto t’acotolar a nuestra chicota luenga, y encara agora.

En totz istos sieglos a nuestra voz contina viva. Encara somos un pueblo. Nusatros, chicotz, con una luenga chicota, encara somos ixo, nusatros, con una luenga chicota, encara que han feito tot o que han puesto t’acotolar-nos, ta dixar-nos en o xubliu, ta alzar-nos en un puesto fosco d’a historia.

Encara somos aqui, asti, alli. Somos, y seremos. Somos chicotz, pero no mecos.

No mos feran callar.

Igual ye hora de dicir prau

Jueves, julio 7, 2011 19:40
Publicau en a categoría purnas

Qui mos furta? qui mos ningunea? qui mos amuestra o suyo disprecio? Sistematicament totas as decisions que dende o gobierno d’Espanya pueden estar buenas t’Aragon son refusadas. As retalladas de Fomento mos afectoron mas que no pas a atros territorios, recurrioron a o Constitucional partis d’o nuestro nuevo miniestatuto, una y atra vegada refusan as negociacions bilaterals, mos bosan a deuda que en tienen con o nuestro propio patrimonio, fan obras d’infraestructuras a meyas, no las bosan, y nomas porque tenebanos una Expo que tampoco no facion suya y no refirman a Aragon en as decisions importants que afectan a o pais.

O zaguer trango ha estau l’apuesta por un corredor que no yera pas o que pretendeba Aragon. Sin dentrar en valoracions meyoambientals u d’oportunidat, as meyas parolas, as afirmacions vuedas d’o gobierno espanyol, no han portau que a la unica solucion que en epoca de crisis Europa podeba fer. Y en isto ye igual si o gobierno d’Espanya ye d’o PP u d’o PSOE, siempre tendra problemas ta reconoxer mas peso especifico a una comunidat como Aragon, con no guaires votants, y que amas decide, vegada tras vegada votar mas Espanya y menos Aragon. Somos poquetz y conformaus.

Igual a hora d’a contemporizacion ya ha pasau. Igual ya ha pasau o tiempo de no molestar guaire a la metropoli que mos coloniza con entibos demanaus por bells aragoneses y exercitos que enrunan y incendian o nuestro terrritorio. Igual ixo de votar sistematicament a partius espanyols como o PP y o PSOE tamien ha pasau.

Igual ye hora de dicir prau y esviellar iste pais en un pais combatiu, concarau, con ganas de ser y estar, pero no nomas con “peso especifico en Espanya”…igual ye hora de que Aragon diga prau y siga ixo, nomas Aragon.

Pachina 1 de 2112345...101520...Zaguera »