Manipular amagando

Lunes, abril 11, 2011 17:42
Publicau en a categoría periodismo, purnas

Cada vegada tiengo mas claro que a mayor manipulacion periodistica que podemos fer os que triballamos en os medios de comunicacion no viene por trafucar o sentiu d’o que en recentamos. A mayor perversion periodistica ye amagar, conoxendo-la, a reyalidat que no s’adapta a los nuestros intreses.

No mos entivoquemos. As dos cosas son a contrimuestra d’una mala praxis profesional, y profes, que en os medios, y mas que mas en os publicos, s’habria de prebar de no fer garra d’as dos. No digo garra cosa nueva. Ye o que os teoricos d’a comunicacion claman agenda-setting, por fer un resumen, a capacidat d’os medios de comunicacion de masas de creyar una imachen d’a reyalidat estendillada dentre a sociedat, en funcion d’os suyos propios criterios.

Sobre ixe alacet os gabinetes de prensa politicos, interpresarials, economicos, preban d’incidir ta mover o fidel d’a balanza enta un puesto u atro. Luen queda quan os medios teneban intreses propios. Agora agafan prestaus ixos intreses, u los conchugan, con intreses politicos y economicos d’otris. En os medios publicos, amas, pende d’a composicion d’o gobierno asinas que o filo d’a realidat cambea cada cuatro anyos (u puede fer-lo)

Se puede construyir toda una realidat no paralela sino existent, con totz os feitos, actos, declaracions y vidas que s’amagan diya zaga diya por decision editorial en os medios aragoneses. O que no amanixe en os medios de masas no existe. Si o 80% d’a poblacion no ha sentiu nunca charrar catalan a un de Fraga u aragones a un d’Echo, de seguras que se pensar que no existen pas. Si o 80% d’a poblacion mientres que fa fila en o consultorio se piensa que o mayor problema d’os aragoneses ye que no en tornen os biens d’a Franja, no protestaran por o sistema sanitario. Si lo 80% d’a poblacion no siente a la chent a la que afogaran o futuro en Biscarrues, Murillo u Artieda nomas se pensara que fer entibos ye un beneficio ta totz.

Amagar a realidat ye construyir un mundo a mida, en especial, a mida de qui manda en as nuestras vidas.

¿Informando?

Lunes, agosto 30, 2010 17:19
Publicau en a categoría purnas

Si bi ha una lei a la que siempre se mete un adchectivo ixa ye a lei de luengas. Por definicion siempre que s’en charra en os meyos de comunicacion se mete “polémica ley de lenguas”. Bi’n ha habiu atras leis aprebatas con menos refirme, y mesmo atras que nunca no s’han aprebato, y sin dembargo ista ye polemica. No ye una adchectivacion casual, ye esclatero. Asinas que siempre que charran d’a lei de luengas, no mos informan, sino que opinan. O zaguer caso huei, en l’Heraldo d’Aragon, charrando d’os zaguers meses d’a lechislatura.

Mas casos de desinformacion. A informacion d’os meyos espanyols sobre esportes, atamas de que chugan prou equipes as ligas espanyolas nunca no ye guaire completa. Nomas mos dicen os resultatos d’os espanyols que i partecipan en as competicions, de vegadas no dicen ni qui gana, sino ye espanyol. O futbol se retalla ta lo Real Madrid y o Barcelona y poca cosa mas. Iste maitin a informacion esportiva de RNE yera en totz os boletins asinas, primer motos, an eban ganau espanyols, sisquia han dito o resultato d’os suyos competidors. Dimpues, atamas que prencipiaba a Liga de Futbol (se chugoron 8 partius) nomas han charrau y han dito o resultato de Barça y Madrid. Formula 1 dicindo lo mal que l’eba iu a Alonso y dicindo de pasata que eba ganau Hamilton y Vuelta a Espanya de ciclismo, an han dito qui ha ganau la etapa, no han dito cosa d’a Clasificacion pero hemos sabiu que o primer espanyol estio un vasco.

Atro caso. O diario El Pais ha decidiu huei charrar-nos d’a corrupcion en os concellos de l’Estato. Totz? no, no totz. Dentre os casos importants de l’anyo pasau l’unico que no surte en l’articlo ye l’unico aragones, La Muela. U la Muela no ye Espanya u ye que bi ha casos y casos.

No bi ha parolas casuals en os meyos de comunicacion. En garra d’ells. Amagar informacion u meter parolas concretas no ye informar, ye opinar. Ye endrezar a opinion d’o publico, ye creyar un imachinario concreto, como por exemplo l’emplego de “rechional” ta charrar d’Aragon, unatra vegada estendillato en os meyos aragoneses.

En atra escala Pascual Serrano en sape d’isto asabelo, asinas que tos recomiendo pasar-tos por o suyo blog y leyer o suyo libro que se diz, precisament, “Desinformación