Belloch y o mal perder
Martes, junio 28, 2011 21:18No imos a descubrir agora a mena d’alcalde que tenemos en ista ciudat. Juan Alberto Belloch s’ha feito sinyalero siempre por o suyo disprecio por qui no piensa como ell y por querer, si puede, pasar por dencima de tot. No imos a descubrir agora ixo que dicie “L’Evanchelio de Belloch” repasando bellas d’as suyas actuacions mas destacadas.
Pero mientres a cosa quede dentre nusatros, pues rai. Pero huei, como ripresentant de tota la ciudat, y una vegada que Sant Sebastian ha estau nomenada como Capital Cultural d’Europa en 2016, ha dixau por o sulero a tota la ciudat con as suyas parolas de mal perdedor y, sobre tot, con o suyo quiste de tiempos de chuez.
Belloch ha charrau de politica (a que diz que ha menau a decision d’o churau) pero no pas de Cultura, ye esclatero. Ha dito que puestar impugnara a decision, y que no puede ripresentar a Espanya uns que no son espanyols. Fueras de que a historia ista va de ciudatz europeas y no espanyolas, Belloch no ha charrau de porque a vida cultural de Zaragoza queda luen de Sant Sebastian, o suyo festival de Jazz, u de cine, as suyas alportacions a la gastronomia europea, etc… Mientres que en Zaragoza a politica cultural ha estau dando bandazos, ha consistiu en trancar salas de conciertos, fer desfiladas militars, fer continament recreyacions de feitos militars, plantar banderas d’Espanya en plazas prencipals, sacar conciertos d’as carreras t’as fiestas, sacar ferias culturals como Amostranza, dixar amortar festivals de cine como Cinefrancia, retirar cartells en aragones en quanto cambeoron o socio de gobierno…
Ye verdat (y por suerte) que n’ha habiu atras actuacions mas encertadas, muitas d’ellas por iniciativa privada, social y ciudadana. Y bien se vale que si hesen trigau Zaragoza como Capital Cultural, suposo que habrian cambeau bellas cosas (encara que a desperencia d’a Expo contrimuestra que no siempre t’amillorar). Pero tot isto son elucubracions.
O que no ye una elucubracion ye que Belloch ripresenta malament a os ciudadans zaragozanos, que as suyas formas autoritarias, puestar que derivadas d’o suyo tiempo chudicial u d’os tiempos como ministro de quasi tot, dixan en mal puesto a os zaragozanos. Iste si que no me ripresenta pas.





