Ixo que dizen corporatibismo d’a prensa: O caso d’A Muela

Miércoles, Marzo 17, 2010 18:12
Publicado en la categoría periodismo 2.0, purnas

Ye un puesto común dizir que os periodistas somos corporatibistas, que toz mos esfendemos uns a atros, que mos cubrimos siempre. Pero no se por qué fa un tiempo que isto ya no ye asinas. Huet emos bisto una contrimuestra d’isto. En A Muela a suya alcaldesa, imputada por graus delitos de corrupzión, pero que contina en o cargo, ha feito una rueda de prensa. Con o suyo estilo “fino”, propio de tants mainates, ha dezidiu antis a que meyos dixaba dentrar-ie y a que meyos biedaba a dentrada. Entre istos zaguers, a telebision publica, Aragon Tv, u Periodico d’Aragon u l’Heraldo.

Si esistise ixe corporatibismo, toz os atros meyos no abrian d’aber dentrau tampoco, más que más, por solidaridat con os meyos zensuraus (cal remerar que Aragon Tv mesmo tien una denuncia d’alcaldesa por o suyo programa d’umor Oregón Televisión, en concreto por o bideo “Barbie Pinilla” a lo que siguió “Hija de La Muela“). En cuentas d’ixo, os meyos han dentrau y han dau boz a l’alcaldesa imputada d’A Muela ta esplanicar os suyos plans y as suyas basemias. Caleba? Cal, de feito, conceder a l’alcaldesa menutos d’atencion cuan ye ella a que decide qui puede y qui no puede charrar d’ella?

O pais d’as falordias de nunca no rematar

Martes, Marzo 16, 2010 19:09
Publicado en la categoría purnas

Iste pais nuestro ye como ye, porque nusatros queremos que siga como ye. Ixo ye esclatero. Podemos tener muitas ideyas, asperanzas y suenios de como abria d’estar, ixo tamien. Pero o pais nuestro, ixe que mos dixoron os nuestros pais, y antismas os pais d’os nuestros pais, o pais que tenio en as suyas mans l’esdebenidero y lo dixo tresbatir ye agora como ye porque toz os que bibimos en iste pais emos quiesto que estase asinas. Y si mas no toz, si una gran mayoria.

Tenemos un pais que suenia, d’un tiempo a ista parti, en granizas demostracions como estio a Expo (un fracaso que encara bosare-mos por muitos anyos), como estara a nueva Expo ixa d’os nabos, como as Olimpiadas d’ibierno, que con os precedents, no parixe que leben atro camin que o gasto, a destruzión y a la fin, o xubliu. Agora tenemos tamien ixe proyeuto de Gran Scala, una barrenada ilusion que choca con tot o que esfensemos fa uns anyos ta no dixar que fesen o trescole de l’Ebro. Tamien Motorland, un pais de motor, aintro d’atro pais, que quereba un equipe de formula 1 que nunca no benio, y que agora aspera a que Hungria no pueda rematar as suyas obras ta acullir una competicion de motos, que, profes, “dixara muitos diners y puestos de triballo” y, ye de suposar, grans atascos, bel accident de moto y ixo si, bellas fotos d’os nuestros politicos.

Mientres, se fa una Plataforma d’as Montañas que trenca o propio Gobierno, fendo antis de que remate, os trangos que s’amenistan ta malmeter, ta cutio, as montanyas de l’este d’o pais. Y no nomas ixo, que hue mos conoxemos que a Direccion Cheneral de Montanyas ye fendo o suyo propio plan de montanyas sin contar, profes, con a plataforma, ni mesmo con o Gobierno.

Ixo si, mientres, un anyo dimpues de estar engarcholau meyo conzello d’A Muela, os plans de recalificazion continan y a suya alcaldesa contina en o cargo, sin que pase cosa. Y me prexino, y no ye defizil de prexinar, que si agora tenesen eleccions en o lugar Maria Victoria Pinilla ganaria sin guaires problemas. Ixe ye o pais nuestro. Pero as solucions que se planteyan como reyalistas tampoco no son mica millors. Rudi, UPyD y a dreita que agora ripresentan o PAR y bella parti d’o PSOE aragones son os que continaran fendo o triballo ta fer d’Aragon una tierra, que no un pais. Por a cucha, IU sin guaires opcions y CHA que contina luitando contra o suyo destino y as suyas luitas internas dentre Aragon y o federalismo, dentre os poders y os contrapoders, nunca no conseguiran fer-se zerenyos contra ixas menazas. Y a soziedat zebil? Pues como siempre, feble, trestallada, dixando-mos enganyar y fendo como que no sentimos. “Y los coches de la OPEL”

6eno cabo d’anyo de Fendo Orella

Lunes, Marzo 15, 2010 19:10
Publicado en la categoría de l'aragonés, purnas

O programa Fendo Orella (Radio Topo 101.8, miercols, de 19 dica as 20) zilebra o suyo 6eno cabo d’anyo, y amás de conbidar-me (y ya será a terzena ocasion que paso por asti) fan buena ripa d’autibidaz que prencipian ista semana. Iste ye o programa.

Fendo Orella
6eno cabo d’anyo

Marzo 2010
Todas as luitas que cullen en una luenga

Miercols 17
Programa especial “Luengas de resistencia”
Charramos con a Xunta pola defensa de la Llingua asturiana y l’AEK de Baztan (Navarra)
De 19 a 20 horas
Radio Topo 101.8 FM

Miercols 24
Programa especial “Comunicacion en luengas minorizadas”
Con Mario Sasot (periodista y mayestro) y Chorche Romance (periodista y historiador)
De 18 a 20 horas
Radio Topo 101.8 FM

Chueves 25
Procheccion cinta “Maldaus Bordes”
Inglorious Basterds (Q. Tarantino) en V.O. con subtitols en aragones
Cine con palometas de panizo y pinchos vechetarianos
20.30 horas
ZSA A Enrestida (Callizo San Cristobal)

Viernes 26
Presentacion d’o libro “Històries del Paradís”
Por o suyo autor Xavi Sarrià (Obrint Pas)
19.00 horas
ZSA A Enrestida (Callizo San Cristobal)

As casualidaz d’as complicidaz con os faxistas en Zaragoza

Viernes, Marzo 12, 2010 19:53
Publicado en la categoría purnas

As casualidaz esisten. Ye berdat berdadera, como dizen en l’anunzio. En iste caso, sin dembargo, parixe más correuto pensar que no bi ha casualidat en dos noticias que en menos de 48 oras son pasando en Zaragoza.

Ayere estió desocupau o ZSO El Adoquín, an buena ripa de coleutibos d’a ziudat han puesto fer autibidaz en os zaguers meses. Iste zentro, que ye en o bico As Fuents de Zaragoza, yera un biello laboratorio de ecsperimentazion animal propiedat d’o Gobierno d’Aragón.

No parixe casualidat que dimpués de tres meses y un mes dimpués de la crida de desalox, iste s’aiga produziu nomás 48 oras antis de l’atra noticia. O partiu nazi Alianza Nacional ubre seu en Zaragoza, tamién en o bico As Fuents, guaire amanau a o zentro sozial agora desaloxau. Coinzidenzia?

Perdiendo lo norte (en tren, ixo sí)

Jueves, Marzo 11, 2010 18:16
Publicado en la categoría purnas

Imachen d’o que ye pasando en iste país nuestro ye a presencia ayere d’o Consellero d’Obras Publicas, Alfonso Vicente, en as Cortes d’Aragón. O buen siñor, ombre de mundo, por o que a se i beye, y dimpués de charrar con uns y atros ha plegau a la conclusión de que en tot o mundo femos envidia por o nuestro rete de trens. Asinas como lo leyez. Os trens más caros, a retallada d’orarios y trens en localidaz chicotas, os trens más biellos en conecsions enta Navarra o Valencia, a bergüenya d’o Canfranero, uns trens de “Cercanías” que fan risos porque no leban de garra parte a garra parte, tot ixo, fa que sigamos a chen con más fortuna d’o mundo y que toz quieran estar como nusatros.

No ye cosa de monologo d’umor. Alfonso Vicente no yera prauticando ta salir en o “Club de la Comedia”, yera serioso dizindo ixo devant de toz os atros parlamentarios, que, ye de dar, lo se güellaban de fito en fito, y no ye ta menos. Ixa ye a clase de Gobierno que tenemos. Son capables de mirar-se os datos y beyer que se mos pixan denzima y dizir que ye plebendo, y nomás ixo, sino amás, dizir convencius que ixo ye o millor que mos puede pasar.

Iste ye o mesmo Gobierno que diz que Castanesa ye sostenible, que Motorland fa muitos diners, que bendrá l’equipe USF1 y cuan no biene dizen que no ye malo, os que dizen que Gran Scala se ferá, os que s’inventoron una linia aerea qu no bendiba ni mesmo por Internet y que abió de trancar, y unatra que portaria chen t’o Pirineo aragonés dende Uesca y agora mos dizen que operará dende Lleida.

Iste ye o Gobierno, que cuan s’amana o suyo fin (allá por l’anyo benient) contrimuestra, diya a diya, que ha perdiu lo norte, si ye que bella begada ha sabiu an yera. A lo menos, mos queda o consuelo que a bels de nusatros no mos enganyan con a suya ambiesta d’a reyalidat. Chicot consuelo.

Toz os diyas son 8 de marzo

Lunes, Marzo 8, 2010 20:03
Publicado en la categoría purnas

Muitas mullers en o mundo simbolizan o 8 de marzo. As mullers baxo d’un burka, as que concaran o machismo d’as suyas soziedaz, as que biben en o disierto d’Alcheria, as madres, as amigas, as companyeras, as que triballan de sol a sol ta fer florecer a primavera, as que se dixan as mans, a piel, l’esmo, en un mundo que muitas begadas no para cuenta en ellas. As mullers biolentadas, as mullers rebeldes, as mullers que s’han de bender por os camins, as que limpian, as que escriben, as que aduben, as que mandan, as que obedecen. Toz os diyas ye 8 de marzo ta muitas mullers d’o mundo. Güé, como cada diya, cal remerar-se d’ellas, de l’esprito femenino que ha feito, diya zaga diya, semana zaga semana, sieglo zaga sieglo, que podamos remerar-las, aimar-las y bibir con ellas, y sobre tot, caminar a ixena con ellas ta que no calga un diya ta remerar isto porque toz sigamos iguals, con os mismos dreitos, oportunidaz y posibilidaz. Como deziba Mario Benedetti.

Y si dios estase una muller?

Y si dios estase una muller?

pregunta Juan, sin fer garra zeño

si dios estase muller
ye posible que agnosticos y ateos
no diziesemos no, con a capeza
y diziesemos si con l’esmo

puestar que mos amanaramos a o suyo divino cuerpo despullau 
ta besar os suyos piez, no de bronce
o suyo pubis, no de piedra
os suyos peitos, no de marbre
os suyos labios, no de cheso

si dios estase muller l’acollariamos
ta rancar-la d’o suyo orizont
y no abríamos de churar
dica que a muerte mos separe
ya que estaría inmortal por definizión
y en cuenta de trasmitirmos sida o medrana
mos apegaría a suya inmortalidat

si dios estase muller no s’instalaria
lexana en o reino d’os ziels
sino que mos asperaria en o siestro de l’infierno
con os suyos brazos, no trancaus
a suya rosa, no de plastico
y o suyo amor, no d’anchelez

ai, dios mio, dios mio
si dica siempre y dende siempre
estases una muller
que poliu estrapaluzio estaría
que fortunata dadosa imposible
prodichioso churament

Y asinas, como qui no quiere a cosa, una canta que m’alcompanyó bels anyos d’a mia bida “Maybe God’s a woman too”

Atros años ta o 8 de marzo, emos sentiu cantas polidas en anglés y aragonés, emos remerau a Agnes Hodgson, a las mullers migrants, o la historia d’as mullers.

Un mundo se mos ye indo: Nieus Lucia Dueso

Sábado, Marzo 6, 2010 21:25
Publicado en la categoría de l'aragonés, purnas

O zaguer 4 de marzo moriba en Balbastro Nieus Lucia Dueso, escritora en chistabín y una d’as vozes mas importants d’a literatura de l’aragonés y d’a dura fayena d’alzar y protechir a luenga. Tos dixo a millor manera de remerar a suya bida, con un poema.

T’aspero

Con l’alma rendida
De tanto asperar-te
Y es güellos perdius
De tanto buscar-te
Me trobo perdida.
No sé a qué man chirar-me.
No sé t’an pegare
Ni tampó qué fere.
Per an espiare
Ni per an correre.

Toz es camins beigo
Igual de imposibles.
Son plens de ixordigas,
Son plens d’artos berdes,
Plens de barzas negras
Y de fornigueres.
I hai que rancar broza
Per tot an que pegues.
Oy, de güena gana
Pegarí ta Franzia
A bé si trobabe
Más luz que en España.

¿T’an bas barrenada?
me gritó una loira.
La paz cal trobar-la
Drento tú amagada.
Que, anque ye la paz
Ye tamién la bida.
Sin fer aparatos
Sin dezir ni un ripio,
Trobarás el cabo
Y el fin del chubillo
Ye bilando Dios
Sin dezir ni un ripio…

No cal que te’l diga
Tiens que presentir-lo.
Te grita aspaziet
Que te quiere muito.
Te’l grita en las cosas
Te’l grita en es fetos
Te’l grita cuan gozas
Te’l grita cuan sufres.
Te’l grita cuan callas
Y, anque fayas ruido.
¿qué foi sin querer-lo?
Más bale morir-se
Que está sin tener-lo.

Que el quiero querrere
Como nadie ha quiesto.
Que’l quiero tenere
Rodiando-me eterno
Per sieglos y sieglos
De eterno consuelo.
¡Bendito sía Dios
que podén querrer-lo!

Dica siempre, Nieus, y grazias por a tuya bida.

Aragón concara la crisis

Jueves, Marzo 4, 2010 19:44
Publicado en la categoría purnas

Dos notizias esplanican prou millor que cualsiquier analisis a reyalidat d’o país:

Y fa menos d’una semana:

Qué cosas.

Costa “o barrenau”

Miércoles, Marzo 3, 2010 14:26
Publicado en la categoría purnas

Aprobeito o post que ha feito Lorién sobre as carreras adedicadas a Costa ta remerar una aneudota que leyié fa tiempos en as “Historias de la Historia” de Carlos Fisas. Costa yera un ombre especial, d’ixo no bi ha garra duda. Tan especial que se diz que mesmo presentó a suya tesis en aragonés baxoribagorzano en a Unibersidat de Zaragoza. Profés, no se l’almitioron. Pero ser especial, de begadas, y contando con o carauter aragonés, li suposaba bellas incomprensions fuera de Aragón. Isto rezentan en o libro d’aneudotas d’a historia de Fisas.

A prenzipios de sieglo besitó Joaquín Costa un lugar andaluz. As fuerzas bibas d’a localidat li conbidoron a besitar o casino. Costa dizió que si por cortesía. Fendo un café, s’animó y prenzipió a charrar d’os grans problemas que teneba España y Andaluzia, allora. Costa prenzipió a charrar más zereño y amonico, toz os que i yeran, prenzipioron a marchar, menos dos o tres, por educazión. L’alcalde beyendo o biolent conbidó a Costa a chugar a o “tresillo” y Costa prenzipió a dizir faltadas contra o chuego, que yera perder o tiempo y os diners que tanto s’amenistaban. O medico dictó sentenzia “iste ombre ye barrenau y dende allora toz os d’o lugar quedoron conbenzius de que Joaquín Costa yera un “orate”.

Luna de suenios

Martes, Marzo 2, 2010 19:53
Publicado en la categoría prexinando, purnas

Photo Luna de suenios

Ixa ye a luna que me roba os suenios. A luna plena que me dixa sin dormir dos o tres nueits siempre que amanixe en o cobalto d’o ciel gota estrelau en a ziudat. Ista semana tenió atros efeutos, cosa d’o cambeo climatico. Yo no dormiba, pero tampoco no yera dispierto. A o mio costau buena ripa de chent, surtida de bes-te’n a saber, feba risos, cantaba, feba mosica. Ixa chen disparixeba y amanixeba colla igual de chent. Yo me los miraba por si d’un caso yeras tú. Y asinas, como si no, yeras fendo zeños estranios.

Puestar querebas dizir bella cosa, pero yo no replecaba ni brenca ni meya. Beniba a tuya ulor, sentiba a tuya boz, podeba mesmo tocar as tuyas mans. Pero yo dormiba y no dormiba. Bufé, sin querer, y disparixebas como tota ixa atra chen. Quereba que tornases a o mio suenio-no suenio, pero en cuenta d’ixo sentié o soniu d’a carrera. Bella colla de baruquers prebaban de trencar os pozals de basuera. Pasaba a polizía. Sentié bels gritos. Ya no i tornés.

Tags: ,
Cerrar
Enviar por Correo